ထီ (၂)

• Posted: 11:26:00 PM
• |
• Author: Winkabar
• |
• Filed under: ထီ, ပံုျပင္

“ကဲအားလံုးပဲ ျမန္ျမန္လက္စသတ္လိုက္ရေအာင္.. အခ်ိန္ေတာင္ေတာ္ေတာ္ေႏွာင္းေနျပီ.. Bill မင္းက Hutchinsonကုိယ္စား၀င္ျပိဳင္တာေနာ္.. မင္းအိမ္မွာဘယ္သူေတြရွိေသးလဲ..”
ဟုမစၥတာ စမ္းမားစ္ကေမးလုိက္ေသာအခါ Mrs.Hutchinson က

“Don နဲ႕ Eva တို႕ရွိေသးတယ္.. သူတို႕ကုိလည္းေခၚလိုက္ပါ..”
ဟုေအာ္လုိက္သည္။ “သမီးေတြက သူတုိ႕ခင္ပြန္းေတြဘက္ပါသြားျပီေလ.. ဒါကိုခင္ဗ်ား သူမ်ားေတြထက္ပိုသိပါတယ္.. ”

ဟုမစၥတာ စမ္းမားစ္ကေျပာေသာ္ Mrs.Hutchinson က

“ဒါမတရားတာပဲ.. ” ဟုျပန္လည္ေခ်ပျပန္သည္။

မစၥတာ စမ္းမားစ္၏ အေမးကို Bill က
“မက်န္ေတာ့ဘူးထင္တယ္.. ငါတုိ႕အိမ္မွာက ကေလးေတြပဲရွိေတာ့တယ္.. ”

“ကေလးဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ.. ”

“ သံုးေယာက္ပါ.. Bill Jr., Nancy, နဲ႕ Dave ေလးတုိ႕ပါ.. ”

“ေကာင္းျပီေလ.. Harry မင္းမွာ မဲလိပ္ေတြရွိေသးလား..”
Harryက မဲလိပ္မ်ားကိုရွိေႀကာင္းေထာင္ျပေသာအခါ မစၥတာ စမ္းမားစ္က

“ေသတၱာထဲကိုထည့္လုိက္ပါ.. Bill ဟာကိုေတာ့ယူထားျပီးက်န္တာကိုထည့္လုိက္ပါ.. ”
ထုိအခါ Mr.Hutchinson“ ငါက အစကျပန္လုပ္ရမယ္လုိ႕ထင္တာ.. မတရားဘူးကြာ.. သူ႕ကိုမဲႏႈိက္တုန္းက ေသခ်ာေပးမႏႈိက္ဘူး.. ” ဟုပြစိပြစိေျပာေနေသးသည္။


Harry ကမဲလိပ္ (၅) လိပ္ကိုေသတၱာထဲထည့္လုိက္သည္။

“ ကဲအားလံုးပဲအဆင္သင့္ျဖစ္ျပီေနာ္.. ” ဟုေမးေသာ္ ေခါင္းျငိမ့္ျပႀကသည္။

“အားလံုးႏိႈက္ျပီးမွ ဖြင့္ႀကည့္ရမွာေနာ္.. သတိထားပါ.. Harry မင္း Dave ေလးကိုကူေပးလုိက္.. ”

Harry ကစင္ေပၚတက္လာျပီး Dave ေလးကိုခ်ီျပီးေတာ့ ႏိႈက္ခုိင္းသည္။

“တစ္ခုပဲယူပါ.. Harry မင္းသူ႕အစားကိုင္ေပးလုိက္.. ”

Dave အလွည့္ျပီးေတာ့ Nancy အလွည့္ေရာက္လာသည္။ မစၥတာ စမ္းမာစ္ ကနာမည္ေခၚလုိက္ေတာ့
Nancy ကစင္ေပၚတက္ကာ မဲသြားႏႈိက္ျပီးျပန္ဆင္းလာသည္။Tessie ဟုေခၚလိုက္ေသာ္
Mrs.Hutchinson က တက္လာျပီး မဲလိပ္တစ္လိပ္ကိုႏႈိက္ကာျပန္ဆင္းသြားသည္။
Bill ဟုေခၚလိုက္ေသာ္ Bill တက္လာကာ ႏိႈက္ျပီးဆင္းသြားသည္။ ထိုအခါအားလံုးတိတ္ဆိတ္သြားေလသည္။

ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က “Nancy မျဖစ္ပါေစနဲ႕.. ”
ဟုတီးတုိးေျပာလုိက္ေသာစကားသံမွာ လူအုပ္ႀကီးထဲပ်ံ႕လႊင့္သြားသည္။

“ ေကာင္းျပီ.. အားလံုးပဲ ကိုယ့္မဲလိပ္ကိုႀကည့္လုိက္ပါ.. Harry မင္း Daveေလးကိုကူေပးလုိက္.. ”

ဟုမစၥတာစမ္းမားစ္က ေႀကညာလိုက္ေသာအခါ အားလံုးက ကုိယ့္မဲလိပ္ကုိဖြင့္ႀကည့္ႀကသည္။
Dave Nancy Bill. Jr.သံုးေယာက္စလံုးရဲ႕မဲလိပ္မွာ ဘာမွမရွိဘူး။ သူတုိ႕က လူအုပ္ႀကီးထဲကိုေထာင္ျပလုိက္သည္။ "Tessie" ဟုမစၥတာ စမ္းမားစ္ ကေခၚလိုက္သည္။
Bill ကလည္းဖြင့္ျပီးေထာင္ျပလုိက္သည္။ သူ႕၏မဲလိပ္မွာလည္းဘာမွမရွိေပ။

“ဒါဆုိ Tessie ပဲေပါ့.. Bill ေရသူ႕မဲလိပ္ကိုသြားယူလိုက္ပါ.. ”

ဟုေျပာလုိက္ေသာ္ Bill က သူ႕မိန္းမရဲ႕လက္ထဲက မဲလိပ္ကုိသြားယူလာျပီးဖြင့္လိုက္ေသာ္
မဲလိပ္ေပၚမွာ အမဲေရာက္စက္၀ုိင္းႀကီးကိုထင္ထင္ရွားရွားႀကီးေတြ႕လုိက္ရသည္။ Bill ကေထာင္ျပလုိက္ေသာအခါ လူအုပ္ႀကီးကတစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ႏွင့္ ဆူညံသြားသည္။

“ ကဲ.. ျမန္ျမန္လက္စသတ္ႀကရေအာင္.. ”ဟုမစၥတာစမ္းမားစ္ကေျပာလုိက္သည္။

ရြာသားမ်ားက ေရွးတုန္းက သံုးခဲ့တဲ့ ေသတၱာအမဲေရာင္ကိုေမ့ေနေသာ္လည္း ေက်ာက္တံုးမ်ားကိုအသံုးျပဳဖုိ႕ကိုေတာ့မေမ့ေလ်ာ့ေသးပင္။ ေကာင္ကေလးမ်ား ပြဲမစမီက၀ုိင္း၍စုထားေသာေက်ာက္တံုးပံုႀကီးမွာလည္းအဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီ။
Mrs.Hutchinson၏သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူMrs.Delacroixသယ္လာေသာေက်ာက္တံုးႀကီးမွာ
ႀကီးလြန္းလွေသာေႀကာင့္သူမမွာ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ေတာင္သယ္ယူရသည္။

“အားလံုးပဲ ျမန္ျမန္လာႀက.. ျမန္ျမန္လာႀက..” ဟူ၍ေျပာဆုိေနႀကသည္။

ကေလးမ်ားမွာလည္းေက်ာက္စရစ္ခဲလက္တစ္ဆုပ္စီႏွင့္အသင့္ရွိေနႀကျပီျဖစ္သည္။


Mrs. Hutchinson ကလူအုပ္ႀကီးရဲ႕အလယ္မွာေရာက္ႏွင့္ေလျပီ။ သူမက စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းလို႕လက္ႏွစ္ဖက္ကိုအတင္းဆုပ္ထားသည္။
“မတရားဘူး”

ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးက သူမရဲ႕ေခါင္းကုိထိမွန္သြားသည္။
“ မတရားဘူး.. မမွ်တဘူး.. ” ဟုသာတစာစာေအာ္ေနသည္။
သို႕ေသာ္လည္း....

စာေရးဆရာမ Shirley Jackson ရဲ႕ ပံုျပင္တုိ "The Lottery" ကိုဆီေလ်ာ္ေအာင္ဘာသာျပန္ပါသည္။

• Permalink
• RSS 2.0
• 
• 
• 
• 
•